Για την Κατερίνα που έγινε μαμά
Την Κατερίνα Καινούργιου την γνωρίζω πολλά χρόνια. Θυμάμαι πως την είχα συναντήσει, στα πλαίσια μιάς συνέντευξης, καθώς θα ήταν στο εξώφυλλο του περιοδικού People. Ήταν καλοκαίρι του 2013. Εκείνη την περίοδο ήταν μέλος της εκπομπής «Δέστε τους» στον ALPHA. Από την αρχή μου ήταν πολύ συμπαθής. Ήταν χαριτωμένη, κοινωνική, πρόσχαρη. Είχε ένα δικό της τρόπο, να σε κερδίζει με την ευγένειά της. Χωρίς να την γνωρίζω, κατάλαβα πως έχω απέναντί μου έναν άνθρωπο με καλή καρδιά.
Στην πάροδο των ετών, κάναμε δυο τρεις ακόμα συνεντεύξεις για το People, ενώ για δυο χρόνια συνεργαστήκαμε στην τηλεόραση. Τότε ήρθαμε πιο κοντά, μοιραστήκαμε πράγματα και την γνώρισα καλύτερα. Εκεί συνειδητοποίησα πως η Κατερίνα έχει καρδιά μικρού παιδιού, αλλά και έναν παρορμητισμό, ο οποίος θα μπορούσε να την οδηγήσει τόσο σε σωστές όσο και σε λάθος επιλογές.
Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα δεν είχαμε βρεθεί από κοντά. Ωστόσο, πάντα επικοινωνούσαμε. Άλλωστε και η ίδια η Κατερίνα, από τα δυο χρόνια που είχαμε καθημερινή επαφή και τριβή λόγω δουλειάς, είχε καταλάβει τι άνθρωπος είμαι. Η εμπειρία που έχει αποκτήσει, είμαι σίγουρος πως της έχει δώσει τα απαραίτητα αντανακλαστικά και τη δυνατότητα να κάνει «ακτινογραφία» στις προσωπικότητες των ανθρώπων του χώρου μας και να βγάζει τα συμπεράσματά της.
Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Γιατί πολύ απλά ήθελα να της αφιερώσω ένα κείμενο, με αφορμή την γέννηση της κόρης της, που ήρθε στον κόσμο την Παρασκευή 3/4. Γιατί από εκείνον τον Αύγουστο του 2013, την θυμάμαι να μου μιλάει για την επιθυμία της να κάνει οικογένεια. Και να που ήρθε η σωστή στιγμή, ο σωστός άνθρωπος, η σωστή κατάσταση και η Κατερίνα έγιμε μαμά. Και θα γίνει μια πολύ καλή μαμά, δοτική, υπομονετική, που θα μάθει στην κόρη της όλα όσα έμαθε κι εκείνη από τη ζωή. Δεν υπάρχει εγχειρίδιο για το πως θα γίνεις καλός γονιός, καθώς αυτό είναι κάτι που το βρίσκεις στην πορεία. Και ο καλύτερος «καθοδηγητής» είναι το ίδιο σου το παιδί. Αυτό σε «εκπαιδεύει» να γίνεσαι μέρα με τη μέρα, όχι μόνο καλύτερος γονιός, αλλά καλύτερος άνθρωπος.
Κατερίνα και Παναγιώτη, να την χαρείτε την Ξένια και το μεγάλωμά της, όσο περισσότερο μπορείτε. Πιστέψτε με, η κούραση, τα ξενύχτια, τα μωρουδιακά κλάματα, οι πάνες, οι κρέμες, τα λερωμένα σελτεδάκια και οι ατελείωτες αγκαλιές θα είναι όλα αυτά που θα θυμάστε, θα συζητάτε και θα αναπολείτε μόλις περάσει ο καιρός. Χαρείτε τα και ρουφήξτε κάθε μωρουδιακή στιγμή της, γιατί αυτές οι στιγμές είναι μοναδικές και δεν γυρίζουν ποτέ πίσω.