Δήμος Βερύκιος: «Είχα το διάολο μέσα μου»
Ήταν Μάρτιος του 2016, όταν ο δημοσιογράφος Μαρίνος Βυθούλκας είχε συναντήσει τον Δήμο Βερύκιο στο γραφείο του στα Studio Pro. Σε εκείνη τη συνάντηση, ο Δήμος Βερύκιος είχε αφηγηθεί την ιστορία της ζωής του, τον λόγο που σε ηλικία 12 μηνών έκανε πλύση στομάχου, τη διαδρομή του από το οικογενειακό μπακάλικο της Ελευσίνας στη μαχητική δημοσιογραφία, αλλά και γιατί δεν σκοπεύει να φύγει από τον Alpha. Συνεπής στις δηλώσεις του, σχεδόν δέκα χρόνια μετά από εκείνη τη συνέντευξη, ο δημοσιογράφος παραμένει στο Happy Day και στο καθημερινό του ραντεβού με τους τηλεθεατές. Παρακάτω ακολουθεί απόσπασμα από τη συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό People.
Νοέμβριος 1962. Η οικογένεια Βερύκιου υποδέχεται το πρώτο της παιδί και η μονοκατοικία στην Ελευσίνα με τις πορτοκαλιές και τις λεμονιές είναι ήδη εξοπλισμένη ώστε να καλωσορίσει το νέο μέλος. «Την είχε χτίσει ο παππούς μου. Ήταν γύρω στα 200 τετραγωνικά και είχε δυο βεράντες. Μια μπρός και μια πίσω», προσθέτει εκείνος. Οικονομικά, ζουν αξιοπρεπώς, καθώς ο πατέρας του, ο Αναστάσιος Βερύκιος, είναι υπάλληλος στο χημείο της Χαλυβουργικής, ενώ η μητέρα του, Ευσταθία, διατηρεί ένα μπακάλικο στη γειτονιά. «Το μπακάλικο μας στην Ελευσίνα, εξυπηρετούσε 420 οικογένειες του συνοικισμού, είχε ένα τηλέφωνο για όλη την περιοχή, ενώ είχαμε το μονοπώλιο στο υγραέριο, το πετρέλαιο, τα σπίρτα και το αλάτι. Όπως καταλαβαίνεις, η κυρά Ευσταθία ήταν η πρέσβειρα της γειτονάς. Η οικογένειά μου ήταν η ελίτ της φτωχολογιάς. Βρισκόμασταν στο πιο φτωχό κομμάτι της Ελευσίνας, διότι ζούσαμε σε ένα συνοικισμό εσωτερικών μεταναστών. Οι γονείς μου, όμως, ήταν αριστεροί και ιδεολόγοι, με διαφορετική προσέγγιση για τη ζωή. Ποτέ δεν είχαν στο μυαλό τους πως θα βγάλουν χρήματα και πως θα εκμεταλλευτούν την φτώχεια του άλλου. Απεναντίας, βοηθούσαν και τα τεφτέρια έδιναν κι έπαιρναν. Όσο αυξανόταν ο βερεσές, αυξανόταν και η αγάπη των γειτόνων για την οικογένειά μου».
Ο λόγος που έκανε πλύση στομάχου σε ηλικία 12 μηνών
Ο μικρός Δήμος ουσιαστικά μεγαλώνει στο μπακάλικο της μητέρας του και παρατηρεί συνέχεια τις συζητήσεις μεταξύ των γειτόνων. Μάλιστα, τις περισσότερες φορές τρέχει να τους ειδοποιήσει όταν έχουν τηλεφώνημα. «Ήμουν το αετόπουλο της γειτονιάς. Από τεσσάρων-πέντε ετών ήμουν ο αγγελιοφόρος των επικοινωνιών τους. Πήγαινα στην κυρά Μαρία και της έλεγα ‘’Στις 4 το απόγευμα θα σε πάρει ο αδελφός σου από το Κουφόβουνο του Έβρου’’. Μου άρεσε από παιδί να μαθαίνω και να γνωρίζω. Από τους πρώτους μήνες της ζωής μου, είχα τον διάολο μέσα μου. Σε ηλικία ενός έτους, ξέφυγα από τους γονείς μου από την αυλή του μπακάλικου και πήγα και ήπια πετρέλαιο από ένα κουτάκι. Απ’ ότι μου είπαν αργότερα, με έτρεχαν στο νοσοκομείο των Παίδων για πλύση στομάχου», περιγράφει με το μοναδικό του χιούμορ. Στο σχολείο κάνει την διαφορά, καθώς είναι ένας αιρετικός μαθητής. «Ήμουν καλός με τους καλούς, αλλά όποιος με πήγαινε κόντρα, αρνιόμουν το οτιδήποτε. Δεν ήμουν από τους άριστους μαθητές, αλλά είχα φιλότιμο και διάβαζα. Αυτό που με χαρακτήριζε από τότε ήταν πως ήμουν πάντα συγκρουσιακός. Γι αυτό και οι συμμαθητές μου με ψήφιζαν για πρόεδρο στις σχολικές εκλογές. Τα τελευταία χρόνια του λυκείου, ήμουν ενεργός Κνίτης, ενώ από την Δευτέρα λυκείου είχα αποφασίσει τι θα κάνω στην ζωή μου. Αυτή την ορμή μου για την δημοσιογραφία την είχαν διαγνώσει δυο σημαντικοί άνθρωποι εκείνης της εποχής, ο Μάκης Μαίλης, στέλεχος του ΚΚΕ και ο Δημήτρης Καραγκουλές. Ως καθοδηγητές της ΚΝΕ στην Ελευσίνα είχαν συνειδητοποιήσει πως κάνω για την συγκεκριμένη δουλειά. Κάπως έτσι, ξεκίνησα να εργάζομαι ως ανταποκριτής για το υπόλοιπο Αττικής στην εφημερίδα Ριζοσπάστης». Με το μηχανάκι του, οργώνει όλες της περιοχές της δυτικής Αττικής. Έχει διάθεση, του αρέσει να γυρίζει, να μιλάει με ανθρώπους και να βγάζει ειδήσεις. Έχει όλα τα προσόντα ενός καλού ρεπόρτερ.
Η τηλεόραση και ο λόγος που δεν φεύγει από τον Alpha
Το 1986 θα γίνει διαπιστευμένος ρεπόρτερ στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας για την εφημερίδα Ριζοσπάστης. Το 1991 φεύγει από τον Ριζοσπάστη και πηγαίνει στην εφημερίδα Έθνος, όπου εργάζεται μέχρι και σήμερα. «Δεν έμεινα ούτε μια μέρα χωρίς δουλειά», προσθέτει. Το 1991 εργάζεται για πρώτη φορά στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ, ενώ το 1993 που γίνεται η τηλεόραση του ΣΚΑΙ (και μετέπειτα Alpha), δίνει το στρατιωτικό ρεπορτάζ στις ειδήσεις. Στο πρώτο του ζωντανό ρεπορτάζ, παρουσιάστρια είναι η Λιάνα Κανέλλη, ενώ ο σταθμός έχει ήδη στελεχωθεί με αξιόλογους δημοσιογράφους, όπως ο Νίκος Ευαγγελάτος, η Έλλη Στάη και ο Νίκος Κακαουνάκης. «Είμαι από τους ελάχιστους που βρίσκομαι εδώ από την πρώτη μέρα. Από το συγκεκριμένο κανάλι δεν έφυγα ποτέ. Εξακολουθώ να βρίσκομαι πάνω στην σχεδία του σταθμού ανεξαρτήτως ιδιοκτησίας, είτε αυτή λέγεται Αλαφούζος, είτε Τσοτσoρός, είτε RTL, είτε Κοντομηνάς. Κατά καιρούς έχω δεχτεί προτάσεις από τα μεγαλύτερα ιδιωτικά κανάλια. Δεν έφυγα ποτέ διότι εδώ με σέβονται και έχω δεθεί με τους ανθρώπους που με στηρίζουν και τους στηρίζω», ξεκαθαρίζει. Έχει εργαστεί σε όλα τα μέσα ενημέρωσης και αγαπάει το καθένα για ξεχωριστούς λόγους. «Η εφημερίδα έχει prestige. Δεν μπορώ να φανταστώ πως δεν θα γράφω. Το ραδιόφωνο έχει αμεσότητα και η τηλεόραση την εικόνα. Η τηλεόραση είναι το μέσον που δεν μπορείς να πεις ψέματα και να κοροϊδέψεις. Ο τηλεθεατής διαβάζει τα μάτια σου. Αλλοίμονο σε αυτόν που κάνει τηλεόραση και δεν αντιμετωπίζει την κάμερα σαν τα μάτια της μάνας του».
Ο Αυτιάς, οι Ράδιο Αρβύλα και τα τηλεοπτικά ξεσπάσματα
Με αυτή την ειλικρίνεια αντιμετωπίζει και ο ίδιος την τηλεόραση. Μπροστά στην κάμερα είναι ο εαυτός του ενώ δεν είναι λίγες και οι φορές που έχει ξεσπάσει στον τηλεοπτικό αέρα. Τα πρώτα του ξεσπάσματα έγιναν την περίοδο που συμμετείχε στην πρωινή εκπομπή που παρουσίαζε ο Γιώγος Αυτιάς στον Alpha. Τα συγκεκριμένα βίντεο που παίζονται ακόμα και σήμερα στο youtube έχουν συγκεντρώσει χιλιάδες views. «Σε ένα από αυτά τα βίντεο είπα στον Γιώργο Αυτιά πως την καρέκλα μου, του την προσφέρω όποια ώρα θέλει. Ξέρεις γιατί το έκανα; Γιατί είχα όλα τα στοιχεία. Ο Δημήτρης Κοντομηνάς, τινάζοντας εκείνη την εποχή την μπάνκα στον αέρα, πήρε τον Αυτιά από τον ΑΝΤ1 και του έδινε ένα μισθό χιλιαπλάσιο από τον δικό μου. Όταν ο Αυτιάς έπαιρνε 50000 ευρώ το μήνα και εγώ 1500, δεν μπορούσα να κάνω τον μαλάκα σε πράγματα που δεν μου άρεσαν και δεν συμφωνούσα. Πάρε και την καρέκλα Γιώργο και πάρε και τον Κοντομηνά σου! Εγώ δεν πήγα στον Αυτιά ούτε για τα λεφτά ούτε για την δόξα. Πήγα να βοηθήσω για το ρεπορτάζ. Ποτέ δεν θέλησα να γίνω εκπομπάρχης», εξηγεί. Όσον αφορά τα χιουμοριστικά βιντεάκια των Ράδιο Αρβύλα, που τον έχουν βάλει πολλές φορές στο «στόχαστρο» της σάτιρας, ο Δήμος Βερύκιος είναι σαφής. «Τους ευχαριστώ, διότι την σάτιρα την αντιμετωπίζω καλοπροαίρετα. Όταν βγαίνω στην τηλεόραση, ακόμα και στο δελτίο ειδήσεων, θέλω να είμαι παραστατικός, να με καταλαβαίνει ο απλός κόσμος. Μια ζωή κάνω ρεπορτάζ. Αυτό κάνω στο δελτίο, αυτό κάνω καθημερινά και στο Happy Day. Πηγαίνω σε μπαρ και εστιατόρια. Ακόμα και εκεί, βγάζω αποκλειστικά θέματα. Την πληροφορία για την σχέση της Έλλης Στάη με τον εφοπλιστή Νίκο Μουνδρέα μου την έδωσε ένας φίλος του γύρω στα 70 που καθόταν στο απέναντι τραπέζι σε μια ψαροταβέρνα στις Τζιτζιφιές».